|
Mijn herinnering aan Delfzijl en de Oranje Nassau.
Tja die twee waren in onze (leerling)ogen onverbrekelijk met elkaar verbonden. Ik ben er haast zeker van dat een ieder die daar op school geweest is en nadien de naam Delfzijl hoort, onwillekeurig ook onmiddellijk 'de school' weer door z'n gedachten ziet flitsen. Ik denk dat dat te maken heeft met de leeftijd waarop je daar schoolging, dus wat we nu de puberteit noemen, en het feit dat je daar daadwerkelijk een begin met je professionele levensloop begon of aanving.
Toen besften we ons dat waarschijnlijk niet zo maar goed (en achteraf) beschouwd was dat natuurlijk wel zo. Voeg daarbij het feit dat je daar met 110 jongens min of meer 'lief en leed' deelde en meestal ook je gedwongen voelde om veel dingen te doen die je als rechtgeaarde puber absolute nonsens vond en je hebt een goede indruk waarom het voor een grote groep, denk ik, een zeer indringende periode in het leven is geweest. Vor mij was het in elk geval m'n eerste werkelijke stap op eigen benen en een richting kiezen die ik zelf geheel en al had bepaald en me daardoor mede dicht naar de volwassenheid bracht. Was het een gewone school geweest dan was dat anders geweest maar het intern zijn, dus het internaat, is natuurlijk heel bepalend geweest.
Als ik daarentegen nu nog es de pasfoto bekijk die ik in m'n eerste monsterboekje had geplaatst dan houd je je hart nog vast over het totale kind wat dat nog uitstraalde. Niks grote vent en op weg naar volwassenheid: kind nog! Ook en zelfs nog na twee jaar Oranje Nassau! Ja, want er gebeurde natuurlijk een vreselijke hoop in die twee jaar. Je werd door die omgeving natuurlijk voor een deel gevormd en is onderdeel geworden van wat je nu bent. Ook al lijkt die impact nu niet meer zo groot. Ja, ik ben daar geweest van 1957 tot en met 1959 en dus één van de laatste lichtingen die nog in het oude houten gebouw hebben gezeten. Of ook wel barakken! Want dat waren het natuurlijk wel van oorsprong en als ik het goed heb ook nog door de Duitsers gebouwd. Revoliebouw van de bovenste plank want als het hard waaide moest je je, bij wijze van spreken, aan je bedde-railing vastklemmen met een hand en de andere in de dekens geklemd want anders waaide je eruit respectievelijk de dekens van je af. Zó tochtte dat. Zeker op de bovenste slaapzaal.
In blokken van vier stonden de bedden. Twee hoog. Gaas er tussen en een metalen plaat aan het hoofdeind zodat je tenminste niet in elkaars bakkes lag te blazen. M'n slapies beneden waren: Willem Weidgraaf, Dirk Nauta, die ik me nog kan herinneren. Wie er boven me lag, niet meer. Of het moet Frits Roller zijn geweest, dat zou kunnen. Boven waren dat: Folley Pietersen, Jan van de Wetering en Wolthuis. Wie er naast me lag kan ik me als persoon nog wel herinneren maar de naam niet meer. Hele rustige, grote jongen. Aan de overkant van ons lagen Reint Degen, Willem Beusekamp en Bernard van Gils, o.a. Er waren er meer natuurlijk maar die weet ik zo niet meer. Ik weet nog wel een wat namen uit die tijd: Sietse Röˆfekamp, Kees Oost, Willem Veenstra, Hans Hiemstra, Olthoff, Willem van der Kooi, Willem Witjes, Geitje Kolkman, Jan Vos, Jack Straatman, Jan Plat, nog een Hiemstra: Johannes, Braak, Itterson, Struijk, Jantje Rosendaal, Haagsma, Klaas Bos (maat 48 van schoenen!) Jan Baks, Willem Tuintjer, je had ook nog twee broers waarvan me de namen niet zo gauw meer te binnen willen schieten, Arie Diender, Arie Snoek (Pa had een kroeg op de Kaap), Hans Kraai, de Wit, Simonides, Tom van der Molen, Lanting, Janske Nijland, Jan Pruim (net gepensioneerd als sluiswachter in Delfzijl las ik in de Schuttevaer) van Ree, 'Rukoog' (z'n echte naam weet ik beslist niet meer).
Leiding of staf: A. Dolphin - direkteur; Stuurman Swarts (of 'de Blauwe' vanwege z'n baard) de bootslui Prins, Hageman en Pietje Beukema. De Hofmeester en z'n knechie Albert. Tenslotte de leraren Jansen (onderdirekteur en engels/Nedl/Werktuigkunde), Wessels (motoren & stoom); Rutges (dokter en EHBO). En niet te vergeten onze favoriet: Pennewaard! Die laatste werd door de meeste op handen gedragen omdat we vonden dat hij ons als 'volwassenen' (whatever that was) behandelde. (Pikant detail: trouwde later met Dora, z'n dienstmeisje dat ook de nodige 'dates' met leerlingen had gehad). Maar zoals gezegd: een toffe vent!
lees verder
|
|
|
